s. dr Teresa Szałkowska ZSJM, „Bł. ks. Michał Sopoćko – Założyciel Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego”

… widziałam…nieduży kościół, a przy nim to zgromadzenie /Dz. 563/.

Założenie nowej wspólnoty zakonnej było dla s. Faustyny najtrudniejszym zadaniem. Słowa Pana Jezusa: Pragnę, aby zgromadzenie takie było /Dz.437/ przyjmowała jako polecenie, a niemożność spełnienia Bożych oczekiwań stawało się pasmem cierpień. Bóg w swej łaskawości udzielał jej siły i światła, a za niezwykłą wierność w pełnieniu woli Bożej zsyłał pociechę przez prorocze wizje. Istotną rolę w realizacji tego Jezusowego wezwania odegrał ks. Michał Sopoćko, spowiednik i kierownik duchowy s. Faustyny.

o. Mariusz Balcerak SJ, „Odnajdywanie ŚWIĘTOŚCI w duszy ludzkiej – kierownictwo duchowe sł. B. o. Józefa Andrasza SJ oraz bł. ks. Michała Sopoćki”

Człowiekiem, który podjął się zadania rozeznania prywatnych objawień s. Faustyny oraz wziął na siebie trud realizacji żądań Pana Jezusa był ks. Michał Sopoćko. To dzięki jego wsparciu powstał obraz Jezusa Miłosiernego pędzla Eugeniusza Kazimirowskiego, zostały podjęte działania mające na celu ustanowienie Święta Bożego Miłosierdzia w Kościele, a także został napisany „Dzienniczek. Miłosierdzie Boże w duszy mojej”. Drogi s. Faustyny oraz ks. Michała Sopoćki zeszły się na krótko. Gdy s. Faustyna wróciła do Krakowa, nadal utrzymywała żywą korespondencję ze swoim kierownikiem duchowym. Mając jednak na uwadze dobro jej duszy, ks. Michał Sopoćko sugerował swojej penitentce, by korzystała na miejscu z pomocy o. Józefa Andrasza SJ.

ks. prof. dr hab. Marian Kowalczyk SAC, „Kształtowanie teologii MB podczas sympozjów Ołtarzewskich”.

W 1959 roku Stolica Apostolska wydała notę zakazującą szerzenia kultu Miłosierdzia Bożego w formach przekazanych przez siostrę Faustynę. Obejmowało to zakaz publikacji „Dzienniczka” i rozpowszechniania obrazów, obrazków i pism propagujących to nabożeństwo. Dzięki działalności pallotynów związanych z Doliną Miłosierdzia udało się nadal propagować kult Bożego Miłosierdzia nie nawiązując do prywatnych objawień siostry Faustyny, a jedynie do źródeł biblijnych, patrystycznych oraz do aktualnych potrzeb duszpasterskich. Z inicjatywy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w listopadzie 1966 zorganizowane zostało pierwsze sympozjum naukowe z udziałem wybitnych teologów z Polski, z którego materiały wydano w publikacji pt. Ewangelia Miłosierdzia pod redakcją ks. Wincenta Granata (1900-1979), obecnie Sługi Bożego. W kolejnych latach (1968, 1972, 1975, 1978) z inicjatywy Sekretariatu ds. Bożego Miłosierdzia zorganizowano kolejne sympozja naukowe, z których materiały wydano w serii „Powołanie człowieka”. Publikacje adresowane były głównie do moderatorów i animatorów Ruchu Czcicieli Miłosierdzia Bożego. Oprócz sympozjów naukowych Sekretariat zajmował się także przygotowywaniem sympozjów formacyjnych o charakterze popularnonaukowym oraz Kongresów Bożego Miłosierdzia. Skierowane one były do animatorów Ruchu Czcicieli Miłosierdzia Bożego oraz czcicieli Bożego Miłosierdzia. W pallotyńskich Sympozjach Bożego Miłosierdzia wzięli udział m.in. ks. Michał Sopoćko oraz kard. Karol Wojtyła, późniejszy Jan Paweł II. Sam Jan Paweł II korzystał z materiałów przygotowywanych po sympozjach podczas przygotowywania encykliki „Dives in Misericordia”.

dr Ewa K. Czaczkowska „S. Faustyna jako córka duchowna ks. Michała Sopoćki”

Trudno wyobrazić sobie, jak zakończyłoby się posłannictwo s. Faustyny, gdyby na swej drodze nie spotkała ks. Michała Sopoćki. Człowieka, który nie tylko został jej kierownikiem duchowym, ale także realizatorem większości żądań Pana Jezusa. Ich głęboka więź pozwoliła im postawić fundament pod zupełnie nowy w Kościele kult, kult Bożego Miłosierdzia. Znana i cenionona biografka s. Faustyny w swoim wystąpieniu ukazuje Apostołkę Bożego Miłosierdzia jako córkę duchową ks. Michała Sopoćki. To zupełnie nowe ujęcie tematu, które z pewnością zainteresuje wielu odbiorców.