św. Faustyna

Helena Kowalska w wieku 19 lat

Helena Kowalska urodziła się 25 sierpnia 1905 roku w Głogowcu k/Łodzi. Dwa dni później została ochrzczona w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Kazimierza w Świnicach Warckich (diecezja włocławska). Kiedy miała siedem lat, po raz pierwszy usłyszała w duszy głos wzywający do doskonalszego życia. Jako czternastoletnia dziewczynka opuściła dom rodzinny, by na służbie u zamożnych rodzin w Aleksandrowie, Łodzi i Ostrówku zarobić na własne utrzymanie i pomóc rodzicom. W lipcu 1924 roku przyjechała do Warszawy i zgłosiła się do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia przy ul. Żytniej. Musiała jednak jeszcze przez rok postać w świecie, aby odłożyć pieniądze na wyprawę.

św. Faustyna Kowalska, ZSMBM

W zakonie przeżyła 13 lat. Chrystus uczynił siostrę Faustynę odpowiedzialną za szerzenie kultu Jego Miłosierdzia. W kolejnych objawieniach przedstawił jej istotę oraz nowe formy kultu Bożego Miłosierdzia – obraz Jezusa Miłosiernego, Święto Miłosierdzia, koronka do Bożego Miłosierdzia, Godzina Miłosierdzia. W 1936 roku stan zdrowia siostry Faustyny pogorszył się. Stwierdzono u niej zaawansowaną gruźlicę. W 1938 roku ksiądz Michał Sopoćko udzielił jej w szpitalu sakramentu chorych. Wtedy też przekazała mu wskazówki odnośnie kontynuowania misji szerzenia kultu Bożego Miłosierdzia. Po długich cierpieniach, które znosiła bardzo cierpliwie, zmarła w wieku 33 lat, 5 października 1938 roku jej ciało pochowano na cmentarzu zakonnym w Krakowie-Łagiewnikach. Siostra Faustyna została beatyfikowana 18 kwietnia 1993 roku, a 30 kwietnia 2000 roku ogłoszona świętą. Uroczystość kanonizacji przypadła w II Niedzielę Wielkanocną, którą Jan Paweł II ustanowił wtedy świętem Miłosierdzia Bożego.

Portret św. Faustyny pędzla Adolfa Hyły, który znajduje się w Dolinie Miłosierdzia w Częstochowie

LITANIA DO ŚW. FAUSTYNY KOWALSKIEJ
Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison, Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas. Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo – módl się za nami.
Święta Faustyno, żywy świadku miłosierdzia Ojca
niebieskiego, módl się za nami.
Święta Faustyno, pokorna służebnico Jezusa –
Wcielonego Miłosierdzia
Święta Faustyno, posłuszne narzędzie Ducha Pocieszyciela
Święta Faustyno, ufna córko Matki Miłosierdzia
Święta Faustyno, powiernico orędzia o miłosierdziu Bożym
Święta Faustyno, wierna sekretarko słów Jezusa Miłosiernego
Święta Faustyno, wielka apostołko miłosierdzia Bożego
Święta Faustyno, szafarko Boga bogatego w miłosierdzie
Święta Faustyno, darze Boga dla całego świata
Święta Faustyno, dostrzegająca dobroć Stwórcy w każdym stworzeniu
Święta Faustyno, wielbiąca Boga w tajemnicy Wcielenia
Święta Faustyno, uczestniczko męki i zmartwychwstania Pana
Święta Faustyno, przewodniczko na drodze Jezusowego krzyża
Święta Faustyno, spotykająca się z Jezusem w sakramentach świętych
Święta Faustyno, zjednoczona z Oblubieńcem w swej duszy
Święta Faustyno, olśniona miłosierdziem Boga w życiu Maryi
Święta Faustyno, miłująca Kościół – Mistyczne Ciało Chrystusa
Święta Faustyno, mocna prawdziwą wiarą
Święta Faustyno, wytrwała niezłomną nadzieją
Święta Faustyno, płonąca gorącą miłością
Święta Faustyno, piękna prawdziwą pokorą
Święta Faustyno, prosta dziecięcą ufnością
Święta Faustyno, wzorze pełnienia woli Bożej
Święta Faustyno, przykładzie ofiarnej służby
Święta Faustyno, opiekunko troskliwa dusz kapłańskich i zakonnych
Święta Faustyno, ochrono przed złem ludzi młodych i dzieci
Święta Faustyno, nadziejo upadających i zrozpaczonych
Święta Faustyno, umocnienie chorych i cierpiących
Święta Faustyno, wspierająca ufność w sercach konających
Święta Faustyno, ofiarująca się za grzeszników
Święta Faustyno, zatroskana o zbawienie wszystkich ludzi
Święta Faustyno, orędowniczko cierpiących w czyśćcu
Święta Faustyno, prosząca o miłosierdzie Boga dla całego świata

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
zmiłuj się nad nami.

K. Módl się za nami święta Faustyno.
W. Abyśmy życiem i słowem głosili światu orędzie Miłosierdzia.

Módlmy się: Miłosierny Boże, przyjmij nasze dzięk- czynienie za dar życia i posłannictwa świętej Faustyny i za jej wstawiennictwem pomóż nam wzrastać w posta- wie ufności wobec Ciebie i miłosierdzia względem bliźnich. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Modlitwy św. Faustyny
MODLITWY SIOSTRY FAUSTYNY

Modlitwa za Kościół i kapłanów
Jezu, Oblubieńcze mój najukochańszy, proszę Cię o triumf Kościoła, o błogosławieństwo dla Ojca św. i całego duchowieństwa, o łaskę nawrócenia grzeszników zatwardziałych, o szczególne błogosławieństwo i światło proszę Cię, Jezu, dla kapłanów, u których będę się spowiadać w życiu (Dz. 240).

O Jezu mój, proszę Cię za Kościół cały, udziel mu miłości i światła Ducha swego, daj moc słowom kapłańskim, aby serca zatwardziałe kruszyły się i wróciły do Ciebie Panie. Panie daj nam świętych kapłanów, Ty sam ich utrzymuj w świętości. O Boski i Najwyższy Kapłanie, niech moc miłosierdzia Twego towarzyszy im wszędzie i chroni ich od zasadzek i sideł diabelskich, które ustawicznie zastawia na dusze kapłana. Niechaj moc miłosierdzia Twego, o Panie, kruszy i wniwecz obraca wszystko to, co by mogło przyćmić świętość kapłana, bo Ty wszystko możesz (Dz. 1052).

Modlitwa za ojczyznę
Jezu Najmiłosierniejszy, proszę Cię przez przyczynę świętych Twoich, a szczególnie przez przyczynę Matki Twojej najmilszej, która Cię wychowała z dziecięctwa, błagam Cię, błogosław Ojczyźnie mojej. Jezu, nie patrz na grzechy nasze, ale spójrz się na łzy dzieci małych, na głód i zimno jakie cierpią. Jezu, dla tych niewiniątek, udziel mi łaski, o którą Cię proszę dla Ojczyzny mojej (Dz. 286).

Prośba o łaskę pełnienia Woli Bożej
O Jezu na krzyżu rozpięty, błagam Cię, udziel mi łaski, abym zawsze i wszędzie, we wszystkim wiernie spełniała najświętszą wolę Ojca Twego. A kiedy ta wola Boża wydawać mi się będzie ciężka i trudna do spełnienia, to wtenczas błagam Ciebie, Jezu, niechaj z ran Twoich spłynie mi siła i moc, a usta moje niech powtarzają: stań, się wola Twoja, Panie. O Zbawicielu świata, Miłośniku ludzkiego zbawienia, który w tak strasznej boleści katuszy zapominasz o sobie, a myślisz o dusz zbawieniu, Jezu najlitościwszy, udziel mi łaski zapomnienia o sobie, abym cała żyła dla dusz, pomagając Ci w dziele Zbawienia, według najświętszej woli Ojca Twego (Dz. 1265).

Prośba o łaskę dobrej śmierci
O Jezu miłosierny, rozciągnięty na krzyżu, wspomnij na naszą godzinę śmierci. O najmiłosierniejsze Serce Jezusa, otwarte włócznią, ukryj mnie w ostatnią śmierci godzinę. O Krwi i Wodo, która wytrysłaś z Serca Jezusowego jako zdrój niezgłębionego miłosierdzia dla mnie w mojej śmierci godzinie! Jezu konający, zakładzie miłosierdzia, złagodź gniew Boży w mojej śmierci godzinie (Dz. 813).

O Jezu mój, niechaj ostatnie dni wygnania będą całkowicie według Twej najświętszej woli. Łączę swoje cierpienia, gorycze i samo konanie z męką Twoją świętą i ofiaruję się za świat cały, aby uprosić obfitość miłosierdzia Bożego dla dusz, a szczególnie dla dusz, które są w domach naszych. Ufam mocno i zdaję się całkowicie na wolę Twoją świętą, która jest miłosierdziem samym. Miłosierdzie Twoje będzie mi wszystkim w tej ostatniej godzinie, jakoś mi sam przyobiecał… (Dz. 1574).

O Miłosierdzie Boże dla całego świata
O Boże wielkiego miłosierdzia, Dobroci nieskończona, oto dziś cała ludzkość woła z otchłani nędzy swojej do miłosierdzia Twego, do litości Twojej, o Boże; a woła potężnym swym głosem nędzy. Boże łaskawy, nie od- rzucaj modlitwy wygnańców tej ziemi. O Panie, Dobro- ci niepojęta, który znasz na wskroś nędzę naszą i wiesz, że o własnych siłach wznieść się do Ciebie nie jesteśmy w stanie, przeto Cię błagamy, uprzedzaj nas łaską swoją i pomnażaj w nas nieustannie miłosierdzie swoje, aby- śmy wiernie pełnili wolę Twoją świętą w życiu całym i w śmierci godzinie. Niech nas osłania wszechmoc miłosierdzia Twego przed pociskami nieprzyjaciół naszego zbawienia, abyśmy z ufnością, jak dzieci Twoje czekali na przyjście Twoje ostateczne, który to dzień Tobie jest tylko wiadomy i spodziewamy się, że otrzymamy wszystko, co nam jest obiecane przez Jezusa, pomimo całej nędzy naszej, bo Jezus jest ufnością naszą, przez Jego miłosierne Serce przechodzimy, jak przez otwartą bramę do nieba (Dz. 1570).

Modlitwa za grzeszników
Boże wielkiego miłosierdzia, któryś raczył nam zesłać Syna swego jednorodzonego jak największy dowód niezgłębionej miłości i miłosierdzia, nie odrzucasz grzeszników, ale z niezgłębionego miłosierdzia Swego otworzyłeś i im skarb, z którego czerpać mogą w obfitości nie tylko usprawiedliwienie, ale wszelką świętość, do jakiej dusza dojść może. Ojcze wielkiego miłosierdzia, pragnę, aby wszystkie serca zwróciły się z ufnością w nieskończone miłosierdzie Twoje. Nikt się nie usprawiedliwi przed Tobą, jeżeli nie towarzyszyć mu będzie niezgłębione miłosierdzie Twoje. Kiedy nam odsłonisz tajemnicę swego miłosierdzia, wieczności będzie za mało, aby Ci za to należycie podziękować (Dz. 1122).

O Jezu, jak mi żal biednych grzeszników. Jezu, udziel im skruchy i żalu, pomnij na bolesną Mękę swoją; znam nieskończone miłosierdzie Twoje, nie mogę znieść tego, aby dusza, która Cię tak wiele kosztowała, miała ginąć. Jezu, daj mi dusze grzeszników, niech miłosierdzie Twoje odpocznie w nich, zabierz mi wszystko; a daj mi dusze; pragnę się stać hostią ofiarną za grzeszników, powłoka ciała niech kryje ofiarę moją, gdyż i Twoje Najświętsze Serce ukryte w opłatku, a przecież jesteś żywą ofiarą. Przeistocz mnie w siebie, o Jezu, abym była żywą ofiarą i miłą Tobie, pragnę Ci czynić w każdym momencie za- dość za biednych grzeszników, ofiara mojego ducha kryje się pod osłoną ciała, oko ludzkie nie dosięga jej, dlatego jest czysta i miła Tobie. O Stwórco mój i Ojcze wielkiego miłosierdzia: ufam Tobie, boś Dobroć sama. Nie lękajcie się dusze Boga, ale ufajcie Mu, bo dobry jest i na wieki miłosierdzie Jego (Dz. 908).

Modlitwa dziękczynna
O Jezu, Boże wiekuisty, dziękuję Ci za niezliczone łaski i dobrodziejstwa Twoje. Niech każde uderzenie serca mojego będzie nowym hymnem dziękczynienia ku Tobie, Boże. Każda kropla krwi niech krąży dla Ciebie, Panie; dusza moja – to jeden hymn uwielbienia miłosierdzia Twego. Kocham Cię, Boże, dla Ciebie samego (Dz. 1794).

Modlitwy w cierpieniu
O Hostio żywa, podtrzymuj mnie w tym wygnaniu, abym mogła iść wiernie śladami Zbawiciela. Nie proszę, abyś mnie, Panie, zdjął z krzyża, ale błagam, abyś mi dał siłę wytrwać na nim. Pragnę być rozciągnięta tak, jak Ty, Jezu, na krzyżu, pragnę wszystkich mąk i boleści, któreś Ty wycierpiał, pragnę wypić kielich goryczy do dna (Dz. 1484).

O Jezu mój, daj mi moc do znoszenia cierpień, aby się nie krzywiły usta moje, gdy piję kielich goryczy. Dopomóż mi sam, aby ofiara moja miłą Ci była; niech jej nie kazi miłość moja własna, choć się ona przeciąga w lata. Niechaj czystość intencji czyni miłą Tobie i świeżą, i żywą. Nieustanna walka, ustawiczny wysiłek, to życie moje, by spełnić wolę Twoją świętą, ale niechaj Cię wszystko chwali, o Panie, co we mnie jest – i nędza, i moc (Dz. 1740).

bł. ks. Michał Sopoćko

Bł. ks. Michał Sopoćko urodził się 1 listopada 1888 roku w Juszewszczyźnie, w powiecie oszmiańskim (dzisiejsza Białoruś). Po odbyciu studiów filozoficzno-teologicznych w Seminarium Duchownym w Wilnie przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Franciszka Karewicza, 15 czerwca 1914 roku. W latach 1914-1918 był duszpasterzem w Taboryszkach (dzisiejsza Litwa). Był duszpasterzem wojskowym w Warszawie oraz w Wilnie. W latach 1927-1934 pełnił funkcję ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym w Wilnie. Był także profesorem teologii pastoralnej Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie oraz wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Wilnie i Białymstoku. W okresie międzywojennym pełnił obowiązki spowiednika wielu zgromadzeń żeńskich.

ks. Michał Sopoćko przed domem na ul. Złotej w Białymstoku, gdzie zamieszkał po przejściu na emeryturę

Podczas swojej posługi poznał s. Faustynę Kowalską ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Został jej kierownikiem duchowym, podejmując się zadania rozeznania objawień Pana Jezusa oraz realizacji żądań Zbawiciela dotyczących szerzenia nowych form kultu Bożego Miłosierdzia. Z jego inicjatywy został namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. Przez wiele lat starał się o ustanowienie Święta Bożego Miłosierdzia. Założył Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego oraz Świecki Instytut Bożego Miłosierdzia. Jest autorem ponad 200 pozycji w dużej części poświęconych tematyce Bożego Miłosierdzia. Zmarł w Białymstoku 15 lutego 1975 roku. Uroczysta beatyfikacja odbyła się 28 września 2008 roku w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Białymstoku, gdzie spoczywają jego doczesne szczątki.

Relikwie bł. ks. Sopoćki z „Domku św. Faustyny” w Wilnie

Obraz bł. ks. Michała Sopoćki wykonany z okazji poświęcenia kościoła w Czarnym Borze w Archidiecezji Wileńskiej. To pierwszy na świecie kościół pod wezwaniem bł. ks. Michała Sopoćki

Litania do Błogosławionego Księdza Michała Sopoćki
Kyrie eleison! Christe eleison! Kyrie eleison! Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Matko Boża, módl się za nami.
Święta Maryjo, Matko Stworzyciela, Święta Maryjo, Matko Zbawiciela, Święta Maryjo, Matko Miłosierdzia, Święta Maryjo, Matko Kościoła, Święta Maryjo, Matko Kapłanów,
Święty Michale Archaniele, niebiański Patronie Błogosławionego Księdza Michała, módl się za nami.
Święta Siostro Faustyno, którą Bóg powierzył duchowemu kierownictwu Błogosławionego Księdza Michała,
Błogosławiony Księże Michale, którego Opatrzność Boża przygotowała do spełnienia dzieła miłosierdzia, Błogosławiony
Księże Michale, wybrany przez Boga,
Błogosławiony Księże Michale, na którym dniem i nocą spoczywał wzrok Boży,
Błogosławiony Księże Michale, bardzo przez Boga umiłowany,
Błogosławiony Księże Michale, czerpiący siłę tylko z Boga, Błogosławiony,
Księże Michale, którego myśl była ściśle związana z myślą Bożą,
Błogosławiony Księże Michale, wiernie odpowiadający wezwaniu Bożemu,
Błogosławiony Księże Michale, klęczący u stóp Jezusa,
Błogosławiony Księże Michale, ukryty w Sercu Jezusa,
Błogosławiony Księże Michale, kierowany przez Ducha Bożego,
Błogosławiony Księże Michale, wielbiący Boga w Trójcy i Miłosierdziu,
Błogosławiony Księże Michale, przez którego podobało się Bogu rozgłosić cześć Jego Miłosierdzia,
Błogosławiony Księże Michale, który głosiłeś światu Orędzie Miłosierdzia Bożego,
Błogosławiony Księże Michale, gorliwy Apostole Miłosierdzia Bożego,
Błogosławiony Księże Michale, szerzący Miłosierdzie Boże czynem, słowem i modlitwą,
Błogosławiony Księże Michale, który wiele wycierpiałeś z powodu dzieła miłosierdzia,
Błogosławiony Księże Michale, za którego staraniem nowe światło zajaśniało w Kościele Bożym,
Błogosławiony Księże Michale, który w dziele miłosierdzia będziesz pracował do końca świata,
Błogosławiony Księże Michale, kapłanie według Serca Bożego,
Błogosławiony Księże Michale, kapłanie o sercu czystym,
Błogosławiony Księże Michale, wzorze dziewictwa, kapłaństwa i męczeństwa,
Błogosławiony Księże Michale, grono winne wybrane przez Pana i rzucone w prasę cierpień,
Błogosławiony Księże Michale, który widziałeś spełniające się plany Boże,
Błogosławiony Księże Michale, przewodniku po drogach Bożych,
Błogosławiony Księże Michale, pokorny i odważny,
Błogosławiony Księże Michale, wierny Sługo Boży, który pomagałeś Świętej Siostrze Faustynie spełnić wolę Bożą,
Błogosławiony Księże Michale, założycielu zgromadzenia, którego pragnął Jezus,
Błogosławiony Księże Michale, który doznałeś opuszczenia i sprzeciwu ludzi,
Błogosławiony Księże Michale, znoszący liczne upokorzenia i cierpienia,
Błogosławiony Księże Michale, przez którego Bóg rozsiewa pociechy dla dusz cierpiących i udręczonych,
Błogosławiony Księże Michale, osłonięty płaszczem Maryi,
Błogosławiony Księże Michale, w którego koronie jest tyle koron, ile dusz zbawionych w dziele miłosierdzia,
Błogosławiony Księże Michale, stawiający czoło burzom i przeciwnościom,
Błogosławiony Księże Michale, hojnie wynagrodzony za cierpliwość i trud dla Boga podjęty,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
przepuść nam Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
zmiłuj się nad nami.

K. Módl się za nami Błogosławiony Księże Michale
W. Abyśmy mogli dostąpić łaski Miłosierdzia Bożego.

Módlmy się: Wszechmogący i Miłosierny Boże, Ty wybrałeś Błogosławionego Księdza Michała, aby głosił światu orędzie Twego miłosierdzia, spraw, prosimy, aby jego wierna posługa przynosiła wszystkim ludziom obfite owoce nawrócenia i świętości. Prosimy o to przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Króla Miłosierdzia, który z Tobą i z Duchem Świętym żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Modlitwa o kanonizację bł. ks. Michała Sopoćki
Wszechmogący Boże, Ty zawsze z ojcowską dobrocią przygarniasz tych, którzy ze skruchą i nadzieją zbliżają się do Ciebie, by doznać Twojego miłosierdzia i zlewasz strumienie łask na wzywających orędownictwa błogosławionego Michała, prezbitera. Racz wsławić nowymi cudami i łaskami oraz włączyć do grona świętych Kościoła swojego wiernego Sługę, który słowem, czynem i świadectwem życia głosił i przybliżał światu tajemnicę niezgłębionego miłosierdzia, objawionego najpełniej w Synu Twoim, Jezusie Chrystusie. Który z Tobą żyje i króluje przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Modlitwa o uproszenie łask za wstawiennictwem bł. ks. Michała Sopoćkę
Miłosierny Boże, Ty uczyniłeś błogosławionego księdza Michała Sopoćkę apostołem Twego nieograniczonego miłosierdzia i żarliwym czcicielem Maryi, Matki Miłosierdzia. Spraw, abyśmy dla rozsławienia Twego miłosierdzia i rozbudzenia ufności w Twoją ojcowską dobroć otrzymali za jego wstawiennictwem łaski, o które Cię prosimy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Modlitwa za kapłanów
Boże Miłosierny, daj Kościołowi swemu gorliwych i świętych kapłanów! Wybierz i powołaj ich sam spośród ludu swego, aby żaden niepowołany między nimi się nie znalazł, a żaden powołany przez Ciebie nie został pominięty! Kształtuj ich sam łaską Ducha Świętego jak niegdyś przysposobiłeś przez Niego Apostołów! Niech prawdę Twoją i Twoje nakazy głoszą słowem, przykładem i życiem! Niech pracują w Twej winnicy bez znużenia, oczekując w pokorze wyników swej pracy tylko od Ciebie i nie szukają niczego prócz Twojej chwały. Wzbudź na nowo w Kościele owego ducha, którego wylałeś na Apostołów! (Miłosierdzie Boga w dziełach Jego, t.III, s.236).

św. Jan Paweł II

Jan Paweł II w Ostrej Bramie w Wilnie

Karol Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Jego ojciec był zawodowym wojskowym. Matka – Emilia z Kaczorowskich – zajmowała się domem. Starszy o 12 lat od Karola brat Edward uczył się w wadowickim gimnazjum, a później studiował medycynę w Krakowie. 13 kwietnia 1929 roku zmarła matka Karola. Dziewięcioletnim chłopcem zajął się ojciec.

We wrześniu 1930 roku Karol zdał egzamin do męskiego Państwowego Gimnazjum Śląskiego im. Marcina Wadowity. W 1938 roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, przerwane wybuchem wojny. W czasie okupacji pracował jako robotnik w kamieniołomach w Zakrzówku i w fabryce „Solvay” w Krakowie. W 1941 roku zmarł mu ojciec. Do połowy 1943 roku Karol był związany z konspiracyjnym Teatrem Rapsodycznym. W 1942 roku rozpoczął studia na tajnym Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, ukończył je po wojnie w 1946 roku i z rąk kard. Adama Sapiehy otrzymał święcenia kapłańskie. Do 1948 roku odbywał studia na Papieskim Uniwersytecie Dominikańskim w Rzymie.

Pierwszą duszpasterską placówką księdza Karola była mała wiejska parafia Niegowić niedaleko Bochni. W 1949 roku arcybiskup Sapieha przydzielił Karolowi Wojtyle parafię św. Floriana na Kleparzu w Krakowie. Młody wikary nawiązał szybki kontakt z młodzieżą akademicką. W 1953 roku obronił rozprawę habilitacyjną na Uniwersytecie Jagiellońskim, po czym podjął wykłady z katolickiej etyki społecznej i filozoficznej w krakowskim Seminarium Duchownym oraz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Sakrę biskupią otrzymał w 1958 roku. W 1964 roku został arcybiskupem krakowskim, a w 1967 kardynałem. Brał aktywny udział w Soborze Watykańskim II.

Po śmierci Jana Pawła I, 16 października 1978 roku został wybrany na papieża i przyjął imiona Jan Paweł II. Był pierwszym od 455 lat papieżem nie-Włochem i pierwszym Polakiem na Stolicy Piotrowej. Pontyfikat Jana Pawła II upływał pod znakiem posługi na rzecz ekumenizmu, cywilizacji miłości, wolności wzorowanej na Eucharystii. Odwiedził większość krajów świata – z tej racji zwany jest „papieżem pielgrzymem” – odbył ponad 100 zagranicznych podróży duszpasterskich. Ważnym aspektem jego pontyfikatu było przypomnienie prawdy o Bożym miłosierdziu. W 1979 roku napisał encyklikę „Dives in misericordia”, która otworzyła drogę do beatyfikacji, a później kanonizacji s. Faustyny Kowalskiej. Dzięki jego staraniom Święto Bożego Miłosierdzia zostało zatwierdzone dla całego Kościoła. Jego obchody wyznaczono na drugą niedzielę wielkanocną.

Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21:37. Został pochowany 8 kwietnia 2005 roku w Watykanie. 13 maja 2005 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny Jana Pawła II, przez wielu zwanego – Wielkim. W odpowiedzi na wołanie wiernych „Santo subito!”, wznoszone podczas pogrzebu Papieża, nowy papież Benedykt XVI udzielił dyspensy od pięcioletniego okresu oczekiwania na wszczęcie procesu beatyfikacyjnego, co jest zwyczajowo wymagane przez prawo kanoniczne. 19 grudnia 2009 r. papież Benedykt XVI podpisał dekret o heroiczności cnót. 1 maja 2011, w Święto Bożego Miłosierdzia, Jan Paweł II został włączony w poczet błogosławionych. Kanonizacji dokonał papież Franciszek 27 kwietnia 2014 roku.

Litania do św. Jana Pawła II
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison. Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas. Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.

Święta Trójco, Jedyny Boże – zmiłuj się nad nami.

Święta Maryjo, módl się za nami.
Święty Janie Pawle,
Zanurzony w Ojcu, bogatym w miłosierdzie,
Zjednoczony z Chrystusem, Odkupicielem człowieka,
Napełniony Duchem Świętym, Panem i Ożywicielem,
Całkowicie oddany Maryi i przyodziany Jej szkaplerzem,
Przyjacielu Świętych i Błogosławionych,
Następco Piotra i Sługo sług Bożych,
Stróżu Kościoła nauczający prawd wiary,
Ojcze Soboru i wykonawco jego wskazań,
Umacniający jedność chrześcijan i całej rodziny ludzkiej,
Gorliwy Miłośniku Eucharystii,
Niestrudzony Pielgrzymie tej ziemi,
Misjonarzu wszystkich narodów,
Świadku wiary, nadziei i miłości,
Wytrwały Uczestniku cierpień Chrystusowych,
Apostole pojednania i pokoju,
Promotorze cywilizacji miłości,
Głosicielu Nowej Ewangelizacji,
Mistrzu wzywający do wypłynięcia na głębię,
Nauczycielu ukazujący świętość jako miarę życia,
Papieżu Bożego Miłosierdzia,
Kapłanie gromadzący Kościół na składanie ofiary,
Pasterzu prowadzący owczarnię do nieba,
Bracie i Mistrzu kapłanów,
Ojcze osób konsekrowanych,
Patronie rodzin chrześcijańskich,
Umocnienie małżonków,
Obrońco nienarodzonych,
Opiekunie dzieci, sierot i opuszczonych,
Przyjacielu i Wychowawco młodzieży,
Dobry Samarytaninie dla cierpiących,
Wsparcie dla ludzi starszych i samotnych,
Głosicielu prawdy o godności człowieka,
Mężu modlitwy zanurzony w Bogu,
Miłośniku liturgii sprawujący Ofiarę na ołtarzach świata,
Uosobienie pracowitości,
Zakochany w krzyżu Chrystusa,
Przykładnie realizujący powołanie,
Wytrwały w cierpieniu,
Wzorze życia i umierania dla Pana,
Upominający grzeszników,
Wskazujący drogę błądzącym,
Przebaczający krzywdzicielom,
Szanujący przeciwników i prześladowców,
Rzeczniku i obrońco prześladowanych,
Wspierający bezrobotnych,
Zatroskany o bezdomnych,
Odwiedzający więźniów,
Umacniający słabych,
Uczący wszystkich solidarności,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
przepuść nam Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata –
zmiłuj się nad nami.

K. Módl się za nami święty Janie Pawle.
W. Abyśmy życiem i słowem głosili światu Chrystusa, Odkupiciela człowieka.
Módlmy się: Miłosierny Boże, przyjmij nasze dzięk- czynienie za dar apostolskiego życia i posłannictwa świętego Jana Pawła II i za jego wstawiennictwem pomóż nam wzrastać w miłości do Ciebie i odważnie głosić miłość Chrystusa wszystkim ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

AKT ZAWIERZENIA ŚWIATA BOŻEMU MIŁOSIERDZIU
Boże, Ojcze miłosierny, który objawiłeś swoją miłość w Twoim Synu Jezusie Chrystusie i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu, Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka. Pochyl się nad nami grzesznymi, ulecz naszą słabość, przezwycięż wszelkie zło, pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia, aby w Tobie, Trójjedyny Boże, za- wsze odnajdywali źródło nadziei. Ojcze Przedwieczny, dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twojego Syna, miej miłosierdzie dla nas i całego świata! Amen.

sł. Boża Helena Majewska

Helena Majewska urodziła się na Podolu dnia 10 kwietnia 1902 roku. W wyniku represji rosyjskiego zaborcy jej rodzina musiała wielokrotnie zmieniać miejsce zamieszkania. W nieznanych bliżej okolicznościach, Helena, będąc już dorosłą kobietą, znalazła się w Wilnie. Tam, zafascynowana osobą i posługą Janiny Giedrojciówny, związała się ze Zgromadzeniem Sióstr od Aniołów. Z początkiem 1934 roku rozpoczęła w tej wspólnocie swój postulat, a po 10 miesiącach nowicjat. Śluby wieczyste złożyła 2 października 1935 roku w Wilnie. Przyjęła zakonne imię Rafaela. Przez kolejne lata, także i wojnę, pracowała w Wilnie lub pobliskich Pryciunach, w zgromadzeniu pełniąc funkcję przełożonej domu i mistrzyni nowicjatu. Po zakończeniu II wojny światowej, mimo trwającej akcji repatriacyjnej, odmówiła opuszczenia Wilna. Pracowała wówczas między innymi jako sekretarka w polskiej szkole na wileńskim Antokolu. W pierwszych dniach lipca 1950 roku, wraz z innymi siostrami anielskimi, za „działania antysowieckie”, została aresztowana. Oskarżono ją o prowadzenie nielegalnego domu zakonnego oraz ukrywanie „agenta Watykanu” – ks. Antoniego Ząbka SJ. Za swoją „wrogą działalność” została skazana na 5 lat zesłania do obozu pracy w Dolince, na stepach Karagandy. Przebywała tam pomiędzy 1951 a 1956 rokiem. Po zakończeniu kary powróciła do Wilna, gdzie mieszkała i pracowała do śmierci. Zmarła dnia 5 grudnia 1967 roku w Kalwarii Wileńskiej. Została pochowana na wileńskim cmentarzu na Zwierzyńcu.

W ciągu całego swego życia doświadczała mistycznych przeżyć i objawień. Większość z nich miało na celu przypomnienie prawdy o Bożym miłosierdziu. Jej największym zadaniem, do którego była przygotowywana przez Zbawiciela, była pomoc w organizowaniu nowego zgromadzenia zakonnego, którego powstania, przez pośrednictwo s. Faustyny, życzył sobie Chrystus. Majewska po raz pierwszy wspomniała o nim w „Dzienniku” w połowie czerwca 1940 roku. Wtedy usłyszała od Jezusa: Dusze, które Ja powołam do służby Swej w zakonie miłosierdzia, obiorą sobie za główny cel naśladowanie Mnie w miłosierdziu Moim czynem, słowem i przykładem. Po miesiącu Chrystus prosił ją, by przekazała ks. Sopoćce, iż nadszedł czas, by już teraz rozpoczął swą pracę nad założeniem nowego zakonu miłosierdzia Bożego. Nie zapisała, czy wypełniła to polecenie, ani, jaka była reakcja kapłana. On sam, z wyjątkiem jednego listu opisującego ostatnie chwile z
ycia s. Heleny, nigdy w swoich pismach o niej nie wspominał. Jednakże kolejne wydarzenia, w tym przede wszystkim decyzje i wybory, jakich dokonywał ks. Sopoćko, mogą z wysokim stopniem prawdopodobieństwa wskazywać, że słowa s. Majewskiej co najmniej brał pod rozwagę.

Modlitwa o beatyfikację s. Majewskiej
Boże bogaty w łaskę i wierność, który objawiasz siebie jako Ojca miłosierdzia
i hojnie udzielasz miłosierdzia wszystkim, którzy do Ciebie się uciekają.
Ty wezwałeś siostrę Helenę Majewską, ze Zgromadzenia Sióstr od Aniołów,
by żyjąc w blasku Twojej łaski, a pozostając w ukryciu przed światem,
stała się cichym orędownikiem Twego miłosierdzia,
wspierając misje apostolską świętej siostry Faustyny Kowalskiej
i błogosławionego księdza Michała Sopoćki.
Uwielbiając Twoje miłosierdzie ufnie prosimy Cię, Panie,
abyś raczył wprowadzić siostrę Helenę do grona błogosławionych Kościoła.
Wspomagaj nas oraz tych za których się modlimy,
uciekając się do wstawiennictwa świętych apostołów miłosierdzia Twego,
abyśmy za Twoją łaską odnajdywali schronienie
w najmiłosierniejszym Sercu Twego Syna,
Twe miłosierdzie wysławiali i w czynach o nich świadczyli.

sł. Boży o. Józef Andrasz SJ

Ojciec Józef Andrasz SJ urodził się 16 października 1891 roku w Wielopolu koło Nowego Sącza. W wieku piętnastu lat wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Studiował w Polsce i w Niemczech. Święcenia kapłańskie przyjął 19 marca 1919 roku w kościele św. Barbary w Krakowie.

W 1930 roku został Krajowym Sekretarzem Apostolstwa Modlitwy oraz Dzieła Poświęcenia Rodzin. W latach 1930-1940 był redaktorem „Posłańca Serca Jezusowego”, a w latach 1936-1937 dyrektorem Wydawnictwa Apostolstwa Modlitwy.

Był jednym ze spowiedników i kierowników duchowych s. Faustyny Kowalskiej. Towarzyszył jej na początku jej życia zakonnego oraz pod koniec jej ziemskiej wędrówki. Po jej śmierci zaangażował się w szerzenie kultu Bożego Miłosierdzia. Zapoczątkował uroczyste nabożeństwa ku czci Bożego Miłosierdzia w kaplicy Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w kaplicy zakonnej w Krakowie – Łagiewnikach.

Był także spowiednikiem i kierownikiem duchowym bł. Anieli Salawy, sł. Bożej m. Pauli Zofii Tajber ZDCH, bł. m. Klemensy Staszewskiej OSU, sł. Bożej s. Emanueli Kalb CSS. Zmarł 1 lutego 1963 roku.

Modlitwa o beatyfikację o. Józefa Andrasza SJ